Home

Een al enkele eeuwen bestaande medisch specialisme is de plastische chirurgie; in dit artikel leest u meer informatie over het ontstaan en over de huidige behandelingen, ook wordt er aandacht besteed aan de opleiding tot plastisch chirurg. Reeds bij de Romeinen en de oude Grieken was plastische chirurgie al bekend, plastikos is het griekse woord voor vormen of vormgeven, vandaar plastische chirurgie. Rond 1800 werd voor het eerst een “moderne” cosmetische ingreep uitgevoerd, heden ten dage kijkt niemand er meer van op.
In onze moderne tijd bestaat de plastische chirurgie uit twee onderdelen, te weten:

1.Reconstructie chirurgie, bijvoorbeeld littekenchirurgie en handchirurgie en
2. Cosmetische chirurgie, wel bekend van bijvoorbeeld neuscorrecties, borstvergrotingen enz. enz.

Plastische chirurgie – Cosmetische chirurgie
Cosmetische industrie is een belangrijk onderdeel van de plastische chirurgie, dat zich bezig houdt met cosmetische, dat zijn dus uiterlijke verbeteringen; een goed voorbeeld is het verbeteren van een uiterlijk door het opereren van flaporen, of het laten verbeteren van een uiterlijk, het zogenoemde “faceliften”. Voor beide voorbeelden is men aangewezen op een plastisch chirurg; alle mogelijke, door hem te verrichten,  ingrepen zijn in tien jaar tijd met ruim 50% toegenomen!  Wij noemen nu de meest voorkomende ingrepen verricht door een plastisch chirurg:

1. Buikwandcorrectie, de spieren worden weer gespannen en vet wordt weggezogen,
2. Liposuctie, het wegzuigen van vet in bijvoorbeeld gelaat, buik, benen,
3. Lipvergrotingen, de lippen worden ingespoten met een vloeistof,
4. Chemische peelings, de huidconditie wordt verbeterd door wegbranding van de bovenste huidlaag,
5. Facelift, de gezichtshuid wordt strak getrokken,
6. Borstverkleining, het weghalen van weefsel waardoor de borst verkleind wordt,
7. Borstvergroting,  het plaatsen van een implantaat waardoor de borst wordt vergroot,
8. Ooglidcorrectie, het strak trekken van hangende oogleden,
9.Billencorrectie, het plaatsen van een implantaat of het liften van weefsel geeft een mooiere vorm aan de billen en
10. Neuscorrectie, het aanpassen van de stand of de vorm van de neus.

Plastische chirurgie – Reconstructieve chirurgie
Reconstructieve chirurgie heeft tot doel om na een beschadiging door middel van plastische chirurgie het normale uiterlijk weer geheel of in ieder geval zoveel mogelijk te herstellen. Door bijvoorbeeld infecties, ziekten zoals daar zijn kanker, verkeersongelukken of brandwonden kunnen afwijkingen ontstaan aan weefsels, botten of aan de huid. Ook kan reconstructieve chirurgie er op gericht zijn om normaal functioneren van het lichaam te herstellen, zodat iemand weer normaal of zo normaal mogelijk kan opereren.

De belangrijkste vormen van reconstructieve chirurgie zijn:
1. Microchirurgie, dat is het herstellen van verloren gegaan weefsel,
2. Litteken operaties, bijvoorbeeld brandwonden,
3. Tumor verwijdering,
4. Wondoperaties
5. Handchirurgie; bij twee hier genoemde vormen willen wij nog even stilstaan ……

Plastische chirurgie: Microchirurgie, deze houdt zich bezig met het herstellen van verloren gegaan weefsel, de chirurg kan dit realiseren door transplantatie van gezond weefsel, deze ingreep wordt verricht met behulp van, en dat verklaart tevens de naam, een microscoop.

Plastische chirurgie: Handchirurgie, dit wordt naast plastische chirurgen ook wel door een orthopedisch chirurg of door een algemeen chirurg verricht; deze chirurgie houdt zich bezig met, ook hier zegt de naam het al, een correctie en/of reconstructie van de hand. Het handelt bijvoorbeeld om amputatie, een behandeling van de handzenuwen of om het herstellen van complexe breuken. Door bijvoorbeeld littekenvorming op de handen kan de bewegingsvrijheid ernstig worden belemmerd, derhalve is handchirurgie een secuur onderdeel van de plastische chirurgie.

De opleiding tot plastisch chirurg
Allereerst dient een volledige zes-jarige universitaire opleiding tot arts te worden afgerond, waarna een 2-jarige specialisatie in heelkunde volgt. Vervolgens volgt een 4- jarige specialisatie in de plastische chirurgie, zodat men uiteindelijk een ruim 12 jarige medische opleiding heeft gevolgd. De toekomstig plastisch chirurg heeft tijdens deze opleidingen onder meer operatietechnieken geleerd en honderden ingrepen zelf onder supervisie uitgevoerd.; pas dan mag hij of zij zich plastisch chirurg noemen en aan het werk gaan in een kliniek.